EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52012PC0650

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή

/* COM/2012/0650 final - 2012/0309 (COD) */

52012PC0650

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή /* COM/2012/0650 final - 2012/0309 (COD) */


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Γενικό πλαίσιο και σκεπτικό της πρότασης

Σύμφωνα με το άρθρο 62 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου[1] περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών (ο λεγόμενος «αρνητικός κατάλογος», παράρτημα Ι), και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (ο λεγόμενος «θετικός κατάλογος» παράρτημα ΙΙ). Το άρθρο 61 της Συνθήκης ΕΚ ανέφερε τους εν λόγω καταλόγους μεταξύ των συνοδευτικών μέτρων που συνδέονται άμεσα με την ελεύθερη μετακίνηση των ατόμων σε έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Νομική βάση είναι σήμερα το άρθρο 77 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο καθορισμός των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης και των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή γίνεται μέσω σταθμισμένης, κατά περίπτωση, αξιολόγησης διαφόρων κριτηρίων που συνδέονται, μεταξύ άλλων, με την παράνομη μετανάστευση, με τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια, καθώς και με τις εξωτερικές σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις τρίτες χώρες, λαμβάνοντας επίσης υπόψη λόγους περιφερειακής συνοχής και αμοιβαιότητας. Ενόψει των κριτηρίων δημόσιας τάξης και παράνομης μετανάστευσης, πρέπει εξίσου να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια των ταξιδιωτικών εγγράφων που εκδίδονται από τις σχετικές τρίτες χώρες.

Δεδομένου ότι τα κριτήρια που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 μπορούν στην πορεία του χρόνου να εξελιχθούν σε σχέση με τις τρίτες χώρες, το περιεχόμενο του αρνητικού και θετικού καταλόγου πρέπει να επανεξετάζεται σε τακτά διαστήματα. Στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε συγκεκριμένα από την Επιτροπή να επανεξετάζει τακτικά τους καταλόγους των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης σύμφωνα με κατάλληλα κριτήρια που συνδέονται με την παράνομη μετανάστευση, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης.

Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιήθηκε οκτώ φορές[2] μετά την έκδοσή του, και η τελευταία τροποποίηση που έγινε το 2010 αφορούσε τη μεταφορά της Ταϊβάν στον θετικό κατάλογο και την έκβαση των διαλόγων για την ελευθέρωση του καθεστώτος των θεωρήσεων, μεταφέροντας την Αλβανία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη στον θετικό κατάλογο.

Γίνονται διαπραγματεύσεις σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες τροποποιήσεις που πρότεινε η Επιτροπή[3] στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 για την εισαγωγή ρήτρας διασφάλισης της θεώρησης η οποία επιτρέπει την προσωρινή αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για τρίτη χώρα του θετικού καταλόγου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης· για την ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου παρέχοντας κανόνες για ορισμένες καταστάσεις που δεν καλύπτονται ακόμα από τον κανονισμό· και για την προσαρμογή των διατάξεων μετά τις πρόσφατες αλλαγές που επέφερε η Συνθήκη της Λισαβόνας και το παράγωγο δίκαιο, για παράδειγμα ο κώδικας θεωρήσεων (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Συμβουλίου)[4].

Οι κατάλογοι που προσαρτήθηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 χρειάζεται γενικά να επαναξιολογούνται τακτικά σύμφωνα με τα κατάλληλα προαναφερόμενα κριτήρια που ορίζονται στον κανονισμό.

Επομένως, αυτή η επανεξέταση των καταλόγων που προσαρτήθηκαν στον κανονισμό αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει ότι:

· η σύνθεση των καταλόγων των τρίτων χωρών συμφωνεί με τα κριτήρια που ορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 5 του κανονισμού, ιδιαίτερα τα κριτήρια της παράνομης μετανάστευσης και της δημόσιας τάξης και το κριτήριο για τη μεταφορά χωρών από το ένα παράρτημα στο άλλο, κατά περίπτωση·

· σύμφωνα με το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ, ο κανονισμός καθορίζει διεξοδικά το κατά πόσον ένας υπήκοος τρίτης χώρας υπόκειται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσεται από αυτήν.

2. Στοιχεία της πρότασης

2.1 Μεταφορά τρίτων χωρών από τον αρνητικό κατάλογο (Παράρτημα I) στον θετικό κατάλογο (Παράρτημα II)

Σύμφωνα με την προσέγγιση που υιοθετήθηκε για προηγούμενες τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, για τους σκοπούς της περιοδικής επανεξέτασης των καταλόγων, η Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη να ελέγξουν το κατά πόσον, κατά τη γνώμη τους, τα παραρτήματα του κανονισμού, στην παρούσα μορφή τους, συνεχίζουν να ανταποκρίνονται στα κριτήρια του κανονισμού. Τα κράτη μέλη δεν υπέβαλαν προτάσεις για τη μεταφορά τρίτων χωρών από τον θετικό στον αρνητικό κατάλογο. Η Επιτροπή έλαβε προτάσεις για μεταφορές από τον αρνητικό στον θετικό κατάλογο όσον αφορά έναν αριθμό τρίτων χωρών. Ορισμένες τρίτες χώρες προσέγγισαν την Επιτροπή απευθείας ζητώντας να μεταφερθούν στον θετικό κατάλογο. Οι πληροφορίες που διαβίβασαν τα κράτη μέλη (η Επιτροπή έλαβε 20 απαντήσεις) εξετάστηκαν αναλυτικά, μαζί με πληροφορίες από άλλες πηγές, περιλαμβανομένων των αντιπροσωπειών της ΕΕ που είναι υπεύθυνες για τις εν λόγω τρίτες χώρες, και τις στατιστικές της Eurostat για τα μεταναστευτικά ρεύματα, το άσυλο και τα εκτελεστικά μέτρα κατά της παράνομης μετανάστευσης[5]. Ύστερα από αυτή την αναλυτική εξέταση, η Επιτροπή κατέληξε ότι, σε αυτό το στάδιο, οι χώρες και οι βρετανοί πολίτες που περιλαμβάνονται στους καταλόγους παρακάτω πρέπει να μεταφερθούν στον θετικό κατάλογο.

2.1.1 Κράτη στα νησιά της Καραϊβικής

Η Επιτροπή ανέλυσε τις διαθέσιμες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των στατιστικών που συγκεντρώθηκαν για κάθε τρίτη χώρα που προτάθηκε από τα κράτη μέλη. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να αποδίδεται στα εξής: στο επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας, στον κίνδυνο παράνομης μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα ζητήματα εξωτερικών σχέσεων και περιφερειακής συνοχής.

Η Επιτροπή κατέληξε ότι δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία να επιβάλλεται η υποχρέωση θεώρησης σε υπηκόους της Δομίνικα, Γρενάδα, Σάντα Λουσία, Αγίου Βικέντιου και Γρεναδινών νήσων ή Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Ένας σημαντικός αριθμός των κρατών μελών πρότεινε οι χώρες αυτές να μεταφερθούν από τον αρνητικό στον θετικό κατάλογο. Αυτές οι πέντε χώρες δεν παρουσιάζουν κανένα κίνδυνο παράνομης μετανάστευσης ή δημόσιας τάξης και ασφάλειας για τα κράτη μέλη της Ένωσης σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 5 του κανονισμού. Επιπλέον, στις εν λόγω τρίτες χώρες έχει εδραιωθεί το δημοκρατικό καθεστώς. Έχουν καλό επίπεδο διαβίωσης και μια σταθερή αναπτυσσόμενη οικονομία στην περιοχή. Έχουν αποδείξει ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν την τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση και βελτιώνουν τις ήδη καλές σχέσεις τους τόσο με την Ένωση όσο και με τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Με την αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001[6] που έγινε το 2006 έχουν ήδη μεταφερθεί τέσσερις χώρες που βρίσκονται στην ίδια περιοχή στον θετικό κατάλογο και η απαλλαγή από τη θεώρηση για τους πολίτες αυτών των τεσσάρων χωρών δεν είχε αρνητικά αποτελέσματα όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση ή την ασφάλεια. Προτείνεται ομοίως η Δομίνικα, η Γρενάδα, η Σάντα Λουσία, ο Άγιος Βικέντιος και οι Γρεναδίνες Νήσοι και το Τρινιδάδ και Τομπάγκο να μεταφερθούν από τον αρνητικό κατάλογο στον θετικό κατάλογο.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι τέσσερα κράτη μέλη εκπροσωπούνται στο Τρινιδάδ και Τομπάγκο (Γαλλία, Γερμανία, Κάτω Χώρες και Ισπανία). Μόνον ένα κράτος μέλος (Γαλλία) έχει προξενείο στην Σάντα Λουσία, που είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει εκπροσώπηση για κανένα κράτος μέλος στη Γρενάδα, τη Δομίνικα ή στον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες Νήσους, οι πολίτες τους πρέπει να ζητήσουν θεώρηση Σένγκεν στο εξωτερικό και αυτό συνεπάγεται υψηλό κόστος. Και η Γρενάδα και η Σάντα Λουσία έχουν μόνο μία εκπροσώπηση στα κράτη μέλη Σένγκεν και μια Ύπατη Αρμοστεία στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Στο Τρινιδάδ και Τομπάγκο όλοι οι πολίτες της ΕΕ απαλλάσσονται σήμερα από την υποχρέωση θεώρησης, αν και υπό διαφορετικές συνθήκες και για διαφορετικές περιόδους διαμονής (μόνο ένας μήνας για τους πολίτες της Σλοβακίας, της Σλοβενίας, της Τσεχίας, της Πολωνίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Ουγγαρίας, της Λιθουανίας, της Λετονίας και της Εσθονίας). Σε άλλες τέσσερις χώρες της Καραϊβικής οι υπήκοοι όλων των κρατών μελών της Ένωσης απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης για παραμονή έως και 180 ημερών.

Ενόψει των κριτηρίων δημόσιας τάξης και παράνομης μετανάστευσης, πρέπει εξίσου να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια των ταξιδιωτικών εγγράφων που εκδίδονται από τις σχετικές τρίτες χώρες. Όταν τροποποιήθηκε τελευταία φορά ο κανονισμός, η Επιτροπή ανακοίνωση ότι οι μελλοντικές μεταφορές στον θετικό κατάλογο ίσως εξαρτώνται από την πλήρωση ειδικών προϋποθέσεων που συνδέονται με την ασφάλεια των ταξιδιωτικών εγγράφων. Ως εκ τούτου, η έκδοση βιομετρικών διαβατηρίων τέθηκε ως προϋπόθεση για τη μεταφορά των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων από τον αρνητικό στον θετικό κατάλογο των θεωρήσεων, δεδομένων των αδυναμιών των προηγούμενων συστημάτων έκδοσης διαβατηρίων στην περιοχή αυτή και των επακόλουθων προβλημάτων. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη το υψηλό επίπεδο ασφάλειας των ταξιδιωτικών εγγράφων CARICOM των οικείων χωρών που τους αφορά αυτή η τροποποίηση, καθώς και την περιφερειακή συνοχή με μια άλλη ομάδα χωρών που μεταφέρθηκαν στον θετικό κατάλογο με πρόσφατη τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1932/2006) στην ίδια περιοχή, η έκδοση βιομετρικών διαβατηρίων δεν θα πρέπει να είναι απαίτηση για τη μεταφορά της Δομίνικα, της Γρενάδα, της Σάντα Λουσία, του Αγίου Βικέντιου και των Γρεναδινών νήσων ή του Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Αυτές οι τρεις χώρες έχουν διαβατήρια υψηλής ασφάλειας της Κοινότητας της Καραϊβικής αναγνώσιμα από μηχάνημα και προτίθενται να αντικαταστήσουν τα διαβατήριά τους με βιομετρικά στο προσεχές μέλλον.

Για να εξασφαλιστεί συνοχή με προηγούμενες απαλλαγές θεώρησης για χώρες στην ίδια περιοχή της Καραϊβικής, με την προϋπόθεση ότι αυτές οι απαλλαγές θεώρησης δεν έχουν αρνητικές συνέπειες, και για να υπάρξουν εγγυήσεις για πλήρη αμοιβαιότητα στο μέλλον για σύντομες παραμονές χωρίς υποχρέωση θεώρησης διάρκειας τριών μηνών μέσα σε περίοδο έξι μηνών με αυτές τις χώρες (που δεν συμβαίνει σήμερα τελείως, στο Τρινιδάδ και στο Τομπάγκο), η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για τους υπηκόους αυτών των χωρών δεν θα πρέπει να ισχύει μέχρι τη σύναψη και την έναρξη ισχύος συμφωνίας για την απαλλαγή θεώρησης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των οικείων χωρών.

2.1.2. Κράτη στα νησιά του Ειρηνικού

Αφού εξέτασε τα κριτήρια που συνδέονται με την παράνομη μετανάστευση, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια και τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης, η Επιτροπή κρίνει ότι οι χώρες Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τουβαλού και Βανουάτου θα πρέπει να μεταφερθούν στον θετικό κατάλογο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.

Πρόσφατες στατιστικές δείχνουν ότι καμία από αυτές τις χώρες δεν είναι πηγή παράνομης μετανάστευσης στην ΕΕ.

Τα διαβατήρια που εκδίδονται από αυτές τις χώρες είναι αναγνώσιμα από μηχάνημα[7] και περιέχουν επαρκή αριθμό στοιχείων ασφάλειας. Όπως εξηγήθηκε παραπάνω για τα νησιά της Καραϊβικής, η έκδοση βιομετρικών διαβατηρίων από τα νησιά του Ειρηνικού δεν πρέπει να είναι προϋπόθεση για την απαλλαγή των υπηκόων τους από την υποχρέωση θεώρησης.

Μόνο δύο κράτη μέλη έχουν παρουσία σε κάποια από αυτές τις χώρες: η Πορτογαλία στο Ανατολικό Τιμόρ και η Γαλλία στο Βανουάτου. Η περιορισμένη παρουσία των κρατών μελών στην περιοχή ενδέχεται να συνεπάγεται υψηλό κόστος για τους αιτούντες θεώρηση Σένγκεν.

Τα νησιά Φίτζι ανήκουν σε αυτή την περιοχή όμως, λόγω της σημερινής κατάστασης στη χώρα και της έλλειψης προόδου όσον αφορά τη συμμόρφωσή της με τα βασικά στοιχεία της συμφωνίας του Κοτονού, δεν κρίνεται σκόπιμο να προταθεί η μεταφορά της στον θετικό κατάλογο.

Η Παπουασία-Νέα Γουινέα βρίσκεται επίσης στην περιοχή αλλά παρουσιάζει πολλές διαφορές όσον αφορά το μέγεθος του πληθυσμού της και την έκτασή της. Επιπλέον, αυτή την περίοδο αντιμετωπίζει δύσκολες πολιτικές συνθήκες που την εμποδίζουν να περιληφθεί στον κατάλογο των χωρών που απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης σε αυτό το στάδιο.

Οι περισσότερες χώρες από τα νησιά του Ειρηνικού απαλλάσσουν από την υποχρέωση θεώρησης τους υπηκόους των περισσότερων κρατών μελών. Ωστόσο, για να εξασφαλιστεί η συνοχή με προηγούμενες απαλλαγές θεώρησης καθώς και η πλήρης αμοιβαιότητα στο μέλλον με τα νησιά του Ειρηνικού για σύντομες παραμονές τριών μηνών σε περίοδο έξι μηνών, η απαλλαγή θεώρησης για τους υπηκόους αυτών των χωρών δεν θα πρέπει να ισχύει μέχρι τη σύναψη και την έναρξη ισχύος συμφωνίας για την απαλλαγή θεώρησης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των οικείων χωρών.

2.1.3. Ειδικές κατηγορίες βρετανών υπηκόων

Με την αναθεώρηση το 2006 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001[8] έγινε προσπάθεια να αποσαφηνιστεί η κατάσταση των βρετανών πολιτών που δεν είναι υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας για τους σκοπούς του κοινοτικού δικαίου. Ορισμένοι από αυτούς (η ομάδα των βρετανών υπηκόων (υπερπόντιοι)) καταχωρίστηκαν σε νέο τμήμα του παραρτήματος ΙΙ, ενώ οι υπόλοιποι (British Overseas Territories Citizens, που δεν έχουν το δικαίωμα διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο, British overseas citizens, British subjects που δεν έχουν το δικαίωμα διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο και British protected persons) καταχωρίστηκαν σε νέο τμήμα του παραρτήματος Ι. Αυτή η διαφοροποίηση κρίθηκε αναγκαία τότε επειδή, μεταξύ άλλων λόγων, υπήρχε η πεποίθηση ότι υπάρχει κίνδυνος παράνομης μετανάστευσης.

Ωστόσο, οι στατιστικές τα τελευταία τρία χρόνια για τις απορρίψεις στα σύνορα και τις συλλήψεις παράνομων μεταναστών δείχνουν ότι οι βρετανοί πολίτες που έχουν την υποχρέωση θεώρησης δεν αποτελούν κίνδυνο όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση στο χώρο Σένγκεν, δεδομένου ότι τα στοιχεία είναι αμελητέα. Ορισμένοι από αυτούς έχουν το δικαίωμα διαμονής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, οι περισσότεροι από αυτούς διαμένουν σε νησιά της Καραϊβικής (Βερμούδες, νησιά Τέρκ και Κάικος, Μονσεράτ, κ.λπ.), που έχουν μεγάλες ομοιότητες με χώρες της ίδια περιοχής που μεταφέρονται σταδιακά στο παράρτημα ΙΙ (βλέπε σημείο 2.1.1 παραπάνω). Η περιφερειακή συνοχή θα απαιτούσε, επομένως, τα άτομα αυτά να έχουν την ίδια μεταχείριση. Ο αριθμός των ατόμων που περιλήφθηκαν στις τέσσερις ομάδες των βρετανών υπηκόων που αναφέρονται σήμερα στο παράρτημα Ι εκτιμάται ότι είναι κάτω από 300.000.

Η ασφάλεια των ταξιδιωτικών εγγράφων των βρετανών υπηκόων είναι εγγυημένη, δεδομένου ότι τα έγγραφα αυτά εκδίδονται στο Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με αυστηρές τεχνικές προδιαγραφές. Είναι αναγνώσιμα από μηχανές και περιέχουν ορισμένα στοιχεία ασφάλειας.

2.2. Επικαιροποίηση του αρνητικού καταλόγου (Παράρτημα Ι): συμπερίληψη του Νότιου Σουδάν

Στις 9 Ιουλίου 2011 το Νότιο Σουδάν ανακήρυξε την επίσημη ανεξαρτησία του από το Σουδάν, το οποίο περιλαμβάνεται στον αρνητικό κατάλογο. Στις 14 Ιουλίου 2011 έγινε μέλος των Ηνωμένων Εθνών. Το παράρτημα Ι πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί για να περιλάβει την αναφορά στο Νότιο Σουδάν.

3. Κύριες οργανώσεις/εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στη διαβούλευση

Ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών.

4. Εκτίμηση αντικτύπου

Δεν κρίθηκε σκόπιμη.

5. Νομική βάση

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 βασίστηκε αρχικά στο άρθρο 62 παράγραφος 2 στοιχείο β) σημείο i) της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Σήμερα, ενόψει της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), η παρούσα πρόταση αποτελεί ανάπτυξη της κοινής πολιτικής θεωρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.

6. Αρχές αναλογικότητας και επικουρικότητας:

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 ορίζει τον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών (αρνητικός κατάλογος) και τον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (θετικός κατάλογος).

Η απόφαση τροποποίησης των καταλόγων, μεταφοράς των χωρών από τον αρνητικό στο θετικό κατάλογο ή αντίστροφα, υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.

7. Επιλογή νομικού μέσου

Για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 απαιτείται κανονισμός.

8. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν έχει καμία επίπτωση στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2012/0309 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α),

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)       Το περιεχόμενο των καταλόγων τρίτων χωρών που περιλαμβάνεται στα παραρτήματα I και II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου της 15 Μαρτίου 2001[9] πρέπει να είναι και να παραμείνει συνεκτικό με τα κριτήρια που ορίζονται στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 5. Οι παραπομπές σε τρίτες χώρες, για τις οποίες έχει μεταβληθεί η κατάσταση όσον αφορά τα εν λόγω κριτήρια, θα πρέπει να μεταφερθούν από το ένα παράρτημα στο άλλο.

(2)       Δεν δικαιολογείται πλέον η επιβολή της απαίτησης θεώρησης στους υπηκόους των χωρών Δομίνικα, Γρενάδα, Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Σάντα Λουσία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Τουβαλού, και Βανουάτου. Οι χώρες αυτές δεν παρουσιάζουν κανένα κίνδυνο παράνομης μετανάστευσης ή απειλής για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια για την Ένωση σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Συνεπώς, οι υπήκοοι αυτών των χωρών θα πρέπει να απαλλαχτούν από την απαίτηση θεώρησης για διαμονές που δεν υπερβαίνουν τους τρεις μήνες συνολικά και οι παραπομπές σε αυτές τις χώρες θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα ΙΙ.

(3)       Η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης για υπηκόους των χωρών Δομίνικα, Γρενάδα, Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Σάντα Λουσία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Τουβαλού, και Βανουάτου δεν θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει πριν από τη σύναψη διμερών συμφωνιών για την απαλλαγή θεώρησης μεταξύ της Ένωσης και των οικείων χωρών προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης αμοιβαιότητα.

(4)       Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ομάδες των βρετανών υπηκόων που περιλαμβάνονται σήμερα στον κατάλογο στο σημείο 3 του παραρτήματος Ι δεν αποτελούν κίνδυνο για παράνομη μετανάστευση στο χώρο Σένγκεν και ότι οι περισσότεροι από αυτούς ζουν σε νησιά της Καραϊβικής που έχουν ισχυρούς δεσμούς και ομοιότητες με γείτονες χώρες που έχουν απαλλαγεί από την υποχρέωση θεώρησης. Οι ομάδες αυτές των βρετανών υπηκόων θα πρέπει, επομένως, να απαλλαχτούν από την απαίτηση θεώρησης για διαμονές που δεν υπερβαίνουν τους τρεις μήνες συνολικά και οι παραπομπές σε αυτές τις ομάδες θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα ΙΙ.

(5)       Οι εξελίξεις στο διεθνές δίκαιο που επιφέρουν αλλαγές στο καθεστώς ή στο χαρακτηρισμό ορισμένων κρατών ή οντοτήτων θα πρέπει να αντανακλώνται στα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Η παραπομπή στο Νότιο Σουδάν θα πρέπει να προστεθεί στο παράρτημα Ι του εν λόγω κανονισμού, επειδή η χώρα ανακήρυξη την ανεξαρτησία της στις 9 Ιουλίου 2011 και έγινε μέλος των Ηνωμένων Εθνών στις 14 Ιουλίου 2011.

(6)       Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς την θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν[10], που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας αυτής[11].

(7)       Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[12], που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχεία Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου[13].

(8)       Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που υπεγράφη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν, που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1, στοιχεία Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ του Συμβουλίου[14].

(9)       Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου Σένγκεν[15]. Ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας πράξης, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε οφείλει να την εφαρμόσει.

(10)     Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν[16]. Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας πράξης, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε οφείλει να την εφαρμόσει.

(11)     Όσον αφορά την Κύπρο, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003.

(12)     Ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2005,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιείται ως εξής:

1. Το παράρτημα I τροποποιείται ως εξής:

α)           στο σημείο 1 οι παραπομπές στις χώρες Δομίνικα, Γρενάδα, Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Σάντα Λουσία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Τουβαλού και Βανουάτου διαγράφονται και εισάγεται παραπομπή στο Νότιο Σουδάν·

β)           το σημείο 3 διαγράφεται.

2. Το παράρτημα ΙΙ τροποποιείται ως εξής:

α)           στο σημείο 1 παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παραπομπές:

«Δομίνικα*»,

«Γρενάδα*»,

«Κιριμπάτι*»,

«Νήσοι Μάρσαλ*»,

«Μικρονησία*»,

«Ναούρου*»,

«Παλάου*»,

«Σάντα Λουσία*»,

«Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι*»,

«Σαμόα*»,

«Νήσοι Σολομώντος*»,

«Ανατολικό Τιμόρ*»,

«Τόνγκα*»,

«Τρινιδάδ και Τομπάγκο*»

«Τουβαλού*» και

«Βανουάτου*».

_________________

* «Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από τη θεώρηση, που θα συναφθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

β)           το σημείο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3.     Βρετανοί πολίτες που δεν έχουν την ιδιότητα υπηκόου του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας για τους σκοπούς του δικαίου της Ένωσης:

         British nationals (Overseas)

         British overseas territories citizens (BOTC)

         British overseas citizens (BOC)

         British protected persons (BPP)

         British subjects (BS)»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις συνθήκες.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο                                           Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος                                                   Ο Πρόεδρος

[1]               ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1.

[2]               Κανονισμοί του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2414/2001 της 7ης Δεκεμβρίου 2001 (ΕΕ L 327 της 12.12.2001, σ. 1), (ΕΚ) αριθ. 453/2003 της 6ης Μαρτίου 2003 (ΕΕ L 69 της 13.3.2003, σ. 10), (ΕΚ) αριθ. 851/2005 της 2ας Ιουνίου 2005 (ΕΕ L 141 της 4.6.2005, σ. 3), (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 της 20ής Νοεμβρίου 2006 (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 1), (ΕΚ) αριθ. 1932/2006 της 21ης Δεκεμβρίου 2006 (ΕΕ L 405 της 30.12.2006, σ. 23), (ΕΚ) αριθ. 1244/2009 της 30ής Νοεμβρίου 2009 (ΕΕ L 336 της 18.12.2009, σ. 1), (ΕΕ) αριθ. 1091/2010 της 24ης November 2010 (ΕΕ L 329 της 14.12.2010, σ. 1) και (ΕΕ) αριθ. 1211/2010 της 15ης Δεκεμβρίου 2010 (ΕΕ L 339 της 22.12.2010, σ. 9).

[3]               COM (2011) 290 τελικό.

[4]               ΕΕ L 243 της 15.9.2009, σ. 1.

[5]               Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 862/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007 (ΕΕ L 199 της 31.07.2007, σ. 23).

[6]               Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1932/2006, της 21ης Δεκεμβρίου 2006 (ΕΕ L 405 της 30.12.2006, σ. 23).

[7]               Το Κιριμπάτι είναι στη διαδικασία αναβάθμισης των διαβατηρίων του ώστε να είναι αναγνώσιμα από μηχάνημα με την υποστήριξη του Υπουργείου Μετανάστευσης της Αυστραλίας.

[8]               Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1932/2006, της 21ης Δεκεμβρίου 2006 (ΕΕ L 405 της 30.12.2006, σ. 23).

[9]               ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1.

[10]             ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.

[11]             ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.

[12]             ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.

[13]             ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1.

[14]             ΕΕ L 83 της 26.3.2008, σ. 3.

[15]             ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43.

[16]             ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20.

Top